Welkom op deze
infopagina over nat scheren. Hier vind je alles wat je moet weten om er
altijd perfect glad geschoren bij te lopen.
De meest gemaakte fouten bij het scheren zijn:
- een elektrisch scheerapparaat gebruiken
- de huid niet correct voorbereiden
- alcoholhoudende aftershave gebruiken
Je hoort wel eens
beweren dat "echte mannen"
zich met een scheermes scheren. Dat klopt, in zoverre dat je daarvoor
een veilig scheermes gebruikt, en niet zo'n exemplaar met een open
blad, dat je wel eens in een zwart-wit film terugziet, in de vaardige
handen van een barbier. Wie zich zelf met zo'n levensgevaarlijk
apparaat wil scheren riskeert een bezoekje aan het ziekenhuis.
Op deze webpagina
zullen we
trachten je warm te maken voor het scheren met het zogenaamde "safety
mesje", dat in een houder van b.v.gillette, wilkinson, merkur, of
parker past. En we zullen het hebben
over scheermesjes,
wegwerpmesjes, aftershave, scheerolie, scheerkwast, scheerborstel,
scheerzeep, scheerschuim.
Geschiedenis van het scheerapparaat
Rond het einde van
de 18de eeuw werd een eerste poging
ondernomen om een veiliger scheerapparaat te maken. De Fransman
Jean-Jacques Perret bouwde de eerste "safety razor" met een houtschaaf
als voorbeeld. In de jaren 1820 werd een soortgelijk scheerapparaat in
Engeland gemaakt, dat een beperkte populariteit behaalde in
West-Europa. In 1880 werd de eerste safety razor gepatenteerd in de
USA, door de Kampfe Brothers. Het nadeel van al deze apparaten
was dat je het mesje nog steeds diende te slijpen voor elke scheerbeurt.
Daar kwam
verandering in toen de Amerikaan King Camp
Gillette het wegwerpmesje bedacht. Daarmee werd Gillette meteen ook de
grondlegger van de wegwerpmaatschappij. De safety razor van Gillette
gebruikte een dubbelzijdig mesje, dat, nadat het bot geworden was,
gewoon weggegooid kon worden.
TIjdens de Eerste
Wereldoorlog slaagde Gillette erin een
lucratief contract met het leger af te sluiten, waardoor hij een
bestelling van 3,5 miljoen apparaten en 32 miljoen mesjes wist binnen
te halen. Het fortuin van Gillette was gemaakt en de safety razor met de
dubbelzijdige wegwerpmesjes veroverde de wereld.
De mesjes van
Gillette waren gemaakt van gewoon
koolstofstaal en roestten snel, zodat ze ook vaak vervangen dienden te
worden. Pas in 1965 kwam de firma Wilkinson op de markt met mesjes van
roestvrij staal. Deze mesjes gingen veel langer mee dan de
roestige
Gillettes en de verkoop van de stainless steel mesjes veegde Gillette
bijna compleet van de Europese markt, zodat de Amerikaanse firma ook
wel moest
volgen met roestvrije mesjes. Tegenwoordig kun je nog altijd zowel de
roestvrijstalen als de koolstofstaal "double bladed safety razor"
mesjes kopen. Deze laatste dienen
na ieder gebruik in alcohol te worden gedompeld, om het roesten tegen
te gaan.
z.g. "TTO" design uit
de jaren 1950
(twist to open)
Begin de jaren 1970
werd er een nieuw soort wegwerpmesje
op de
markt gebracht, waarbij je het vlijmscherpe mesje niet meer met je
handen moest aanraken. De "cartridge" was een verkoopsstrategie van
o.m. Gillette,
ASR en
Schick
om aan "klantenbinding" te doen.
Voor de introductie van de cartridge waren er zo'n dertig verschillende
fabrikanten van scheermeshouders, die alle hetzelfde type dubbelzijdig
wegwerpmesje gebruikten. Je kon dus zonder enig probleem een mesje van
bv. Wilkinson in een houder van Gillette gebruiken, en vice versa. Het
enige waar je moest op letten was of je scheerapparaat voor mesjes met
drie gaten, dan wel mesjes met een gleuf bedoeld was.
Met de introductie
van de cartridge was dit niet meer
mogelijk, waardoor klanten verplicht waren om de mesjes van hetzelfde
merk te kopen, wat de winstmarge van de fabrikant gevoelig verhoogde:
door een gepatenteerde cartridge te gebruiken creëerden zij
een
soort monopolie, waarbij zij zelf de prijs bepaalden, in plaats van de
concurrentie. Reclame werd vanaf dan een belangrijk middel om klanten
te lokken. Vooral Gillette besefte dit, en mat zichzelf een sportief
imago toe, geholpen door filmsterren en sportlui, die voor
astronomische vergoedingen bereid waren de mesjes van Gillette de hemel
in te prezen.
In 1971 bedacht
Gillette een nieuwe truc: met de Trac II
introduceerde het het eerste "dubbele mesje", voor een nog gladdere
scheerbeurt. Het verkoopspraatje achter het dubbele mesje is dat het
eerste mesje de haartjes een stuk omhoog trekt, waarna het tweede mesje
het afsnijdt voor het terug in de huid veert. Andere merken volgden
(noodgedwongen) met de productie van dubbele mesjes en in 1974 bedacht
het Franse BIC een scheermesje dat je met houder en al weg gooide na
gebruik. De wegwerpmaatschappij was op haar hoogtepunt, wat later
zouden de groene jongens beginnen proberen de afvalberg in te
dijken...
Ondertussen zijn we
al gewend aan cartridges met drie,
vier en
zelfs vijf mesjes. Of die dingen inderdaad beter en gladder scheren dan
het ondertussen reeds meer dan een eeuw oude enkele mesje, is nog maar
de vraag. Volgens een artikel in de Brise krant "The Daily Mail",
waarin een medewerker van Gillette anoniem uit de biecht klapt, kost de
fabricage van één zo'n cartridge ongeveer zes
eurocent.
Gillette verkoopt ze met ongeveer 5000% winst, aan drie euro per stuk...
Ondergetekende
schakelde eerder dit jaar over van
cartridges
naar een ouderwetse 'krabber' met het oermesje, en is niet alleen
tevreden over de financiële voordelen: ook het scheren
gaat vlotter en prettiger, met een minstens even glad
eindresultaat.
Op de volgende
pagina leg ik je haarfijn uit, hoe je je op de
"klassieke"
manier scheert volgens de regels van de kunst.
Je kan ook een keuze
te maken uit de linkerkolom, onder
de
benaming
"INDEX".
PoPoL wenst je alvast een" gladde beurt" toe ;-)
De Panne (BE)
12 november 2010
